Log in

Klik hier om in te loggen


Wachtwoord vergeten?

Nog geen inlog? Registreer nu
Om misbruik van dit formulier door spamrobots te voorkomen, vragen wij u hier het controlewoord stowa in te vullen!

Stap 3: Keuze van adaptatiemaatregelen

Als de knelpunten in relatie tot klimaatverandering bekend zijn, en ook de opgaven zijn geformuleerd om deze knelpunten aan te pakken (stap 2), zullen maatregelen gekozen moeten worden om de knelpunten aan te pakken.

Onder Adaptatiemaatregelen zijn de mogelijke maatregelen per klimaatopgave beschreven.

In het huidige regionale omgevingsbeleid beschouwen provincies en waterschappen de snelheid, waarmee in veel delen van het veenweidegebied de veenbodem verdwijnt en het maaiveld daalt, als een urgent knelpunt voor een duurzame toekomst van de veenweiden. Argumenten zijn dat:

  • de veenbodem de drager is van het karakteristieke veenweidelandschap
  • voortgaande en versnelde maaivelddaling tot steeds hogere kosten leidt bij het onderhoud van dijken en kaden, wegen, buizen en leidingen, gebouwen en ook in waterbeheer
  • veenoxidatie sterk bijdraagt aan de regionale emissie van CO2

Een opgave vanuit het Deltaprogramma (deelprogramma Zoetwater) is om op regionaal en lokaal niveau zuiniger om te gaan met zoetwater in het gebied. Veenweidegebieden worden dan minder afhankelijk van inlaatwater uit de Rijn en het IJsselmeer om het waterpeil in de polders en in de natuurgebieden te handhaven. Met maatregelen voor waterconservering kan het huidig en toenemende watertekort beperkt worden.

De aanpak van regionale wateroverlast is in hoofdlijn vastgelegd in het Bestuursakkoord Water (2011). De provincies hebben hierbij het voortouw, mede vanwege de regierol van de provincies in de ruimtelijke ordening. Het maatregelpakket voor waterberging schetst de mogelijke maatregelen om wateroverlast in veenweidegebieden te verminderen.

Vanuit de Europese Kaderrichtlijn Water (KRW) ligt er een regionale opgave om het te hoge nutriëntengehalte van vrijwel alle watersystemen in veenweidegebieden te verlagen. Deze opgave is het meest urgent voor de veenplassen en –moerassen met een beschermde natuurstatus (N2000, EHS). Het maatregelpakket voor verbetering van de waterkwaliteit laat zien hoe de belasting van nutriënten verminderd kan worden.